Kolejne śledztwo dziennikarza ("Cień gejszy" Anna Klejzerowicz)

"Cień gejszy"
Autor: Anna Klejzerowicz
Wydawnictwo: Replika
Data wydania: 13 sierpnia 2014 / Wydanie II
Cykl wydawniczy: Emil Żądło
Liczba stron: 252
Moja ocena: 7/10, czyli bardzo dobra

Anna Klejzerowicz - pisarka, publicystka, fotograf, redaktor. Gdańszczanka. Autorka książek kryminalnych, obyczajowych oraz powieści grozy. Przez wiele lat współpracowała z teatrem Atelier w Sopocie jako fotograf i redaktor publikacji teatralnych.

Z wykształcenia mgr resocjalizacji, prywatnie kociara, miłośniczka gór, książek, sztuki – a w szczególności drzeworytu japońskiego ukiyo-e oraz historii i zabytków swojego regionu.*

Przyznaję, że stęskniłam się już za gdańskim dziennikarzem, byłym policjantem Emilem Żądło (którego miałam okazję poznać w maju br. czytając „Sąd Ostateczny” Anny Klejzerowicz) oraz jego śledztwami i ludźmi którzy służą mu swoją pomocą - dlatego z wielką przyjemnością zapoznałam się  drugą częścią serii z jego udziałem.

W powieści „Cień gejszy” – pojawiamy się w domu głównego bohatera w chwili, gdy mężczyzna dowiaduje się, że ktoś podszywa się za niego na forach internetowych, podpisując się jego imieniem i nazwiskiem, co zbytnio nie podoba się dziennikarzowi. Wszystkie wpis dotyczą japońskich drzeworytów.

Żądło nie interweniuje w tej sprawie - do czasu aż otrzymuje tajemniczy, pełen gróźb telefon… 

A później dowiaduje się, że zamordowano osobę podszywającą się za niego w necie…

Ciekawość i skłonności byłego mundurowego nie pozwalają mu usiedzieć w miejscu. Bez zastanowienia rozpoczyna swoje prywatne dochodzenia, w którym pojawia się coraz więcej ofiar.

Czy posty internetowe podpisywane nazwiskiem byłego gliny połączone są w jakiś sposób z nagłymi zgonami?

W drugiej części serii pisarka podobnie jak i w pierwszej serwuje nam kawał zgrabnej, przydatnej i niezwykle interesującej historii w dużej dawce. Tym razem jest to szczegółowy i dokładny opis techniki graficznej do której należą drzeworyty japońskie. Poznajemy ich genezę oraz artystów wyróżniających się w tej formie sztuki. A zagłębiać się w tym zakresie i przekazywać nam zdobyte informacje będzie Marta, którą miałam już okazję poznać w pierwszej części trylogii.

Emil i Marta są obecnie parą mieszkającą wspólne. Razem znoszą trudy i radości dnia codziennego, przy okazji wymieniając się uzyskanymi wiadomościami dotyczącymi zagadki, które udało im się zebrać i zgromadzić w ciągu dnia.

Zasób wiedzy pani Anny Klejzerowicz na temat japońskiej historii oraz dzieł sztuki jest olbrzymia.
Ja od pewnego czasu interesuję się wszystkim, co jest związane z Japonią (chciałabym się kiedyś tam wybrać) więc informacje, które jej dotyczą pochłonęły mnie całkowicie. 

Niektórym czytelnikom, którzy oczekują od kryminału jedynie szybkiej akcji i dużego napięcia - fragmenty z historią w tle mogą się dłużyć; ale jak dla mnie mogłoby być ich jeszcze więcej, bo były w fachowy i ciekawy sposób przedstawione.

Przyznaję się, że po przeczytaniu powieści zaczęłam poszerzać swoją wiedzę, szukając podobnych materiałów w Internecie.

„Cień gejszy” to nie jest kryminał, który nabiera zawrotnego tempa, wstępuje tutaj jedynie delikatne napięcie, które i tak jest w stanie kilka razy przyspieszyć nasz puls. Nie ma rozlewu krwi. Tutaj prym wiodą historia i sztuka. Stopniowe zapoznawanie się z nimi pozwoli nam odkryć zagadkę. To wydarzenia z przeszłości wpływają na zdarzenia z teraźniejszość.
Lektura ma bardzo dobrze nakreślony wątek kryminalny, który wciąga już od pierwszych stron.

Główni bohaterowie Emil i Marta są osobami sympatycznymi, ciepłymi i gościnnymi. Właściciele kota wabiącego się Bolero. Ja podobnie jak ich przyjaciel - policjant Marek Zebra, który często do nich wpada, aby podzielić się z nimi rezultatami z prowadzonego śledztwa  - też chciałabym ich często odwiedzać i wspólnie z nimi pić kawę, a przede wszystkim chciałabym ich słuchać, słuchać i jeszcze raz słuchać.
I wiem, że u nich zawsze czułabym się jak u siebie.

Dlatego z niecierpliwością czekam na trzecią i niestety ostatnią już część trylogii noszącą tytuł - "Dom naszej pani" podczas której będę mogła ich ponownie odwiedzić.  

Jestem pewna, że dowiem się czegoś nowego, tak jak było zarówno w przypadku powieści "Cień gejszy" jak i "Sądu Ostatecznego".

* informacje zaczerpnięte są z okładki książki  "Cień gejszy" Anna Klejzerowicz

Za możliwość przeczytania książki dziękuję 

Wydawnictwu Replika

Wyzwania:
POLACY NIE GĘSI III
Czytam opasłe tomiska
Grunt to okładka  

W poszukiwaniu potępionych ("Sąd Ostateczny" Anna Klejzerowicz)

"Sąd Ostateczny"

Autor: Anna Klejzerowicz

Wydawnictwo: Replika

Data wydania: 7 maja 2014

Liczba stron: 316

Moja ocena: 7/10, czyli bardzo dobra

Anna Klejzerowicz - pisarka, publicystka, fotograf, redaktor. Gdańszczanka. Autorka książek kryminalnych, obyczajowych oraz powieści grozy. Przez wiele lat współpracowała z teatrem Atelier w Sopocie jako fotograf i redaktor publikacji teatralnych.

Z wykształcenia mgr resocjalizacji, prywatnie kociara, miłośniczka gór, książek, sztuki – a w szczególności drzeworytu japońskiego ukiyo-e oraz historii i zabytków swojego regionu.

"Sąd Ostateczny" to jest moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Pierwsze i zapewne nie ostanie. Lubię kryminały, a ten dostarczył mi kilu pasjonujących godzin z akcją osadzoną w Gdańsku, gdzie wspólnie z głównym bohaterem tropiłam niebezpiecznego przestępcę, który lubi w okrutny sposób wymierzać sprawiedliwość.

Emila Żądło poznałam w chwili, gdy miał chwilowy kryzys. Stracił pracę, żona go porzuciła, zabierając ze sobą synka Bartka. Mężczyzna stracił sens życia. Emil śpi do południa, pieniędzy na jego koncie z każdym dniem jest coraz mniej. Dopiero telefon od jego byłej żony - Emilii z upomnieniem o spłacenie zaległych alimentów otrząsa go z marazmu. 

"Kiedy brakuje napędzającego motoru, maszyna staje się zbędnym gratem.             Człowiek też..."** 

Kocha syna i stara się o niego dbać dlatego od razu wybiera się na poszukiwanie pracy. 

Przypadkowo spotyka swoją dawną sąsiadkę Dorotę i jej narzeczonego, którzy prowadzą gazetkę. Po krótkiej rozmowie decydują,  że będą ze sobą współpracować. Warunki mają ustalić nazajutrz. Niestety do rozmowy już nie dochodzi, bo zakochani zostają w bestialski sposób zamordowani… 

Emil nie wiedząc w co się wplątuje decyduje się pomóc policji w odnalezieniu i ujęciu ich zabójcy. Spostrzegawcze oko Żądło jest niezastąpione - to on pierwszy wpada na ślad, wiąże fakty kilku zabójstw. Ale seryjny zabójca też jest sprytny - zauważa, że ktoś jest tuż za nim… wtedy zaczyna swoją grę z byłym policjantem, nie przerywając swojego chorego planu zbawiania świata. 

 "Tymczasem obowiązki wzywają. Otchłań czeka. Zbyt dużo potępionych chodzi po tym przeklętym mieście."** 

Mieszkańcy Gdańska nie mogą spać spokojnie, podobnie jak wszyscy z najbliższego otocznia dziennikarza - tajniaka....

Kto zwycięży w tej skomplikowanej grze?  Jakie znaczenie odegra w powieści tytułowy Sąd Ostateczny? Czy tajemnica sprzed lat okaże się w tym przypadku pomocna?

Jeśli chcecie znaleźć odpowiedzi na te pytania, podążając ulicami Gdańska, zagłębiając się w jego sekretach oraz jeśli chcecie poznać charakterystycznego Emila Żądło, jego najbliższą rodzinę i ludzi którzy starają się być pomocni przy schwytaniu bezwzględnego mordercy to ta książka nie może ujść Waszej uwadze. 

Narracja w całej powieści jest prowadzona w formie trzecioosobowej. Pojawiają się krótkie fragmenty, które przybliżają nam myśli i działania Złego bohatera. Książkę czyta się bardzo szybko, a to za sprawą dobrego sposobu przekazu treści, która jest dla czytelników łatwa w odbiorze.

Anna Klejzerowicz napisała kryminał, którego akcja ani przez chwilę  nie staje w miejscu. Ciekawy pomysł na fabułę. Powiązania ze sztuką. Kilka opisów historycznych faktów wzbogaci naszą wiedzę.

Nie ma tutaj rozlewu krwi, opisów sekcji zwłok. Z lektury dowiadujemy się tylko jak wyglądały ciała w chwili odnalezienia. Symbolika ma tutaj duże znaczenie i  to ją będą rozpracowywać policjanci: podkomisarz Marek Zebra wspólnie z Emilem Żądło. Autorka nie upiększa bohaterów, pokazuje ich takimi jakimi są z ich wadami i zaletami. Podczas ich rozmów przekleństw nie zabraknie, a to dodaje realizmu posterunkowym, bo czy policjantom  podczas trudnych śledztw - brzydkie słowa nie towarzyszą? 

Autorka w pewien sposób pokazuje również nieudolność stróżów prawa, w pewnym momencie pojawia się ślad podejrzanego – coś im się nie zgadza, ale nie decydują się pokazać zdjęć świadkom…

Gorąco Wam polecam "Sąd Ostateczny", czyli sensację, którą autorka serwuje w pakiecie z elementami historii i miłości. Zatem nie tylko miłośnicy kryminałów znajdą w niej coś dobrego dla siebie.

 

Życie osobiste głównego bohatera, jego postawa, odwaga i zaangażowanie  sprawia, że nie można go nie polubić i nie sięgnąć po kolejne dwie część, które wkrótce pojawią się w Wydawnictwie Replika. 

Ja nie mogę się już doczekać kolejnych śledztw byłego policjanta, a zarazem dziennikarza śledczego Emila Żądło opisanych przez panią Annę Klejzerowicz.

* informacje zaczerpnięte są z okładki książki  "Sąd Ostateczny" Anna Klejzerowicz
 ** cytaty pochodzą z książki "Sąd Ostateczny" Anna Klejzerowicz, kolejno strony: 21, 174.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję 

Wydawnictwu Replika

 

Wyzwania: 
POLACY NIE GĘSI II  

Czytam opasłe tomiska